2 - ابو على ، حسن بن احمد فارسى نحوى ( م 377 ) . اجازه هم از او دريافت نموده و در كتاب المجازات النبوية از او روايت مىكند . 3 - ابو عبد اللّه ، محمد بن عمران مرزبانى ( م 384 يا 378 ) . 4 - ابو محمد ، استاد اقدم ، هارون بن موسى تلعكبرى ( م 385 ) . 5 - ابو الفتح ، عثمان بن جنى موصلى ( م 392 ) كه در كتاب المجازات النبوية فراوان از او نقل مىكند . 6 - ابو يحيى ، عبد الرحيم بن محمد ، معروف به ابن نباته صاحب خطبه‌هاى مشهور ( م 394 ) . 7 - استاد بزرگ ، شيخ مفيد ، ابو عبد اللّه ابن المعلم ، محمد بن نعمان ( م 413 ) . او و برادرش سيد مرتضى علم الهدى از او علم حديث فراگرفته‌اند . صاحب الدرجات الرفيعة گويد : شيخ مفيد ، فاطمهء زهرا دختر رسول را در خواب ديد كه در مسجد كرخ بغداد بر او وارد شد و دو كودكش حسن و حسين همراه او بودند . هر دو را به او سپرده ، گفت : به آنها فقه بياموز . با شگفتى از خواب بيدار شد . نيمروز فردا ، فاطمه دختر الناصر در حالى كه كنيزان دور او را گرفته بودند و دو كودكش على مرتضى و محمد رضى پيشاپيش او حركت مىكردند ، وارد مسجد شد و شيخ مفيد برخاست و بر آن خاتون سلام گفت و او فرمود : اى شيخ ! اين دو فرزند من هستند ، خدمت تو آوردم كه به آنان فقه بياموزى . شيخ مفيد به گريه اندر شد و داستان خواب دوشين را براى آن خاتون بيان كرد و بعد به تعليم و تربيت آن دو پرداخت و خداوند با لطف و عنايت ، ابواب علم و دانش را بر آن دو گشاده داشت تا آنجا كه شهرت و آوازهء آنان در آفاق گيتى پيچيد ، شهرتى كه تا جهان پايدار است ، برقرار است . اين قصه را ، ابن ابى الحديد هم در شرح نهج البلاغة : 1 / 13 نقل نموده است . 8 - ابو الحسن ، على بن عيسى ربعى نحوى بغدادى ( م 420 ) ، چنان كه در المجازات النبوية : 250 آمده است . شريف رضى در تفسير آيهء كريمهء رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى وَ اللَّهُ